تولید کنندگان مواظب این بیماری باشند...

انباشتگی پیش معده

حس کنجکاوی و تمایل به همه خوراکها، در برخی مواقع زیاد مفید فایده و جالب نیست.چرا که ممکن است در کنار مواد مغذی که پرنده با استفاده از این خاصیت دریافت می کند مواد غیر غذایی دیگری را نا خواسته وارد بدن نماید.این مسئله زمانی بیشتر می گردد که  شترمرغها علاقه وافری به اشیاء براق از خود نشان می دهند و برای گرفتن و بلعیدن ان از هیچ تلاشی فروگزاری نمی کنند.

بیماری انباشتگی پیش معده که با نام انگلیسیIMPACTION OF THE PROVENTRICULUS  شناخته شده است ، یکی از عارضه هایی است که نا امیدی و یاس فراوانی را به دل تولید کننده وارد می کند.چرا که اگر تولید کننده ای در صورت سهل انگاری اشیائی مانند میخ،چاقوی کوچک،برخی تشتکهای نوک تیز نوشابه و متاسفانه در برخی مواقع علوه و یا کاهی که اندازه آن بلند است را از دسترس پرنده دور نگه ندارد و شترمرغ انها را ببلعد و با ورود و انباشت ان در پیش معده( مکانی قبل از سنگدان که از توسعه مری به وجود می آید)  مشکلات گوارشی فراوان را به وجود می آورد که در برخی موارد مرگ حیوان قطعی خواهد بود .این پدیده عمدتا در شترمرغ های بالای 3 ماه دیده می شود و شیوع این مشکل در پرندگانی که به صورت آزاد در مرتع مشغول به تغذیه هستند و یا مدیر مزرعه نظارت دقیقی بر خوراک ندارد ،بیشتر از سایرین است.متاسفانه به علت اینکه علائم بیماری انباشتگی پیش معده شباهت بسیار زیادی با برخی بیماری های ویروسی و عفونی دارد تشخیص ان در ابتدا کمی دشوار است.

در فرم مزمن این بیماری، بی اشتهایی جزیی به مدت 10 تا 14 روز و بی اشتهایی کامل به مدت 3 تا 4 روز مشاهده می شود که مسلما با کاهش وزن شدید و از دست دادن اب مورد نیاز بدن همراه خواهد بود.در فرم حاد 24 تا 48 ساعت بعد از بروز نشانه های انباشتگی احتمال تلف شدن پرنده و جود دارد.

لمس نمودن سمت چپ ناحیه پشتی تا تیغه جناغ سینه، به عنوان راه ساده و قابل اعتماد برای تشخیص انباشتگی مطرح است.البته زمانی که اشیاء وارد شده ،کوچک می باشند می توان از برخی ملین ها استفاده کرد (اگر تولید کننده خوش شانس باشد) . رعایت رژیم غذایی مناسب و در برخی موارد استفاده از جراحی باید صورت گیرد.همچنین در صورت تغذیه نودن پرنده بیمار  با غذاهای فیبر دار ریز نشده و نیز استفاده از ماسه سنگ در محیط برای خوردن شتر مرغها و کمک در هضم غذا آنها لازم است.

3)آب آشامیدنی

بر  خلاف سایر گونه های پرورشی حیوانات ، تامین آب مورد نیاز شترمرغها و خصوصا جوجه های انها باید به صورت اصولی مدیریت شود و میزان اب دهی انها را باید کنترل کرد.این مسئله در مورد جوجه ها بیش از بالغین مورد توجه است.چرا که نیاز  آنها  به آب به گونه ای  است که کمبود حجم آب ارائه شده به آنها یقینا در جذب مواد غذایی مشکلاتی را ایجاد می کند و از سوی دیگر نیز دریافت بیش از اندازه آب ممکن است آنها را دچار مشکلاتی مانند اسهال نماید که از لحاظ انباشت مدفوع آبی ،برهم خوردن تعادل  متابولیکی ، افزایش میزان باکتری های مضرو نیز کاهش رشد خطر آفرین است.لذا به همین خاطر باید جوجه ها 2 تا 3 بار و به صورت محدود آب مورد نیاز را دریافت نمایند.مدیریت آب دهی زمانی حساس تر می گردد که اگر تنها 7 تا 12 درصد از آب بدن کم شود ،سیستم ارگانیک بدن دچار مشکل شده  و در کمبودهای بیش از 20% پرنده خواهد مرد.

برخی ها گمان می کنند که چون شترمرغ حیوانی بیابان زی است نیاز وی به آب بر خلاف سایر حیوانات بوده وشباهت زیادی نیز به شتر دارد.البته باید متذکر شد که در میان پرندگان شتر مرغ  از مقاومت بسیار بالایی در مواجه با پدیده کم آبی برخوردار است و در حیات وحش طبیعی اگر با این پدیده کم آبی و یا بی آبی روبرو شود،می تواند زمان بسیار بیشتری را بدون آب تحمل کند ( در شماره قبل مطالبی در این خصوص بیان شده و علاقه مندان م توانند به ان مراجعه نمایند).

اما زمانی که در یک مزرعه پرورش شترمرغ، صحبت از تامین آب مورد نیاز می شود علاوه بر در نظر گرفتن نیاز حیاتی حیوان، افزایش تولید نیز مطرح است.مسلما تا زمانی که منابع آبی پاکیزه و مفیدی برای این منظور در نظر گرفته نشود تولید مورد نظر محقق نخواهد شد. از طرفی نیز باید این نکته را در نظر گرفت که کیفیت آب ارائه شده به پرنده نیز نبایدکم باشد و آب مناسب در اختیار حیوان قرار گیرد.

آب نا سالم و با طعمی بد می تواند کاهش مصرف خوراک را به همراه داشته باشد و یا اینکه احتمال وجود برخی مواد سمی نیز در ان احساس می شود.نتیراتها،برخی سموم کشاورزی و عواملی پاتوژن از مهمترین عواملی هستند که آب مصرفی شتر مرغها را می تواند آلوده نماید.

4)مکمل های ویتامینی و معدنی

استفاده از مکمل ها در پرورش کلیه طیور باید به صورت کاملا علمی و اصولی مورد توجه قرار گیرد.چرا که این مکمل ها از نقطه نظر اقتصادی کمی گران هستند  و استفاده بیش از اندازه انها نیز ممکن است عوارض متعددی را به وجود اورد.لذا پیشنهاد می شود در مواقعی

که خوراک ارائه شده به پرنده،از تازگی کمی برخوردار است و یا علوفه خشبی نسبتا زیادی را شامل شده است این منابع مورد توجه قرار گیرند.

چون در فصول سرد سال امکان  تهیه خوراک های تازه سخت است،این مکمل ها می توانند تا حدود نسبتا زیادی کمبودهای ویتامینی و معدنی را جبران نمایند.

البته در مورد استفاده از مکمل ها ی ویتامینی و معدنی باید توجه به این نکته مهم را مد نظر قرار داد که اگر در منطقه مورد پرورش شتر مرغ، بیماری های ویروسی مانند آنفولانزا و برخی بیماری های های عفونت زای تنفسی با منشاء باکتریایی وجود دارد استفاده از ویتامین c می تواند بسیار موثر و کارآمد باشد.لذا در صورت کمبود ویتامین c در جیره بایستی که حتما از این مکمل ها استفاده شود.

از میان تمام ویتامین ها،و یتامین E باید به گونه ای به پرنده ارائه شود که دقیقا متناسب با احتیاجات وی باشد.چرا که این ویتامین در جوجه های تازه از تخم بیرون امده میزان بسیار کمتراست و باید درسطوح بیشتری در جیره مد نظر قرار گیرند.

/ 0 نظر / 6 بازدید